Ostatnia Wachta | Śpiewnik
„Żeglowanie Po Turkusie”
Słowa i muzyka: Marta Kania
| 1. | Znowu niebo obsypał miliard gwiazd, | G a | |
| złoty księżyc za horyzont spadł, | D7 G D | ||
| rozkołysał wiatr w baksztagu jacht, | G G7 C C7 | ||
| duży wóz pokazał drogę nam. | D7 G C G | ||
| Ref. | To ostatnia wachta czas powrotów | G G7 C7 | |
| do przyziemnych spraw i trudnych ról. | D G D | ||
| Do powrotu nikt tu nie jest gotów, | G G7 C c | ||
| choć na twarzach i we włosach sól. | D G D G | ||
| 2. | Na zegarze piąta, mętny wzrok, | ||
| śpi załoga sternik nuci coś, | |||
| mimo chłodu nie narzeka, wie – | |||
| miesiąc minie tak jak jego sen. | |||
| 3. | Na trawersie lewej burty ląd, | ||
| dywan świateł przyozdabia go. | |||
| Za plecami świt rozjaśnia mrok. | |||
| Jeszcze kilka mil i chwil, i port. | |||
| 4. | Malowany pastelami dzień | ||
| kryje pod falami nocy cień, | |||
| a za burtą złota mego blask, | |||
| miast rachunków i materialnych strat. |
martakania.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone