„Żeglowanie Po Turkusie”
Słowa i muzyka: Marta Kania
| 1. | Kolejny minął dzień, twych pocałunków cierń | d C | |
| głęboko w duszy mej zakotwiczył. | B7 A7 | ||
| Jak wtedy, gdy na brzeg przyniosłeś serce swe, | d C | ||
| bo sztorm znów nam pozwolił przeżyć. | B7 A7 d | ||
| Zarzuciłeś sieć, oddałam żagli biel, | d C | ||
| a falom odszepnęłam do widzenia. | B7 A7 | ||
| Lecz odejść muszę w sen, co śni mi się co dzień, | d C | ||
| że dom nasz w ocean się zamienia. | B7 A7 d | ||
| Ref. | Nie wiem jak, nie wiem gdzie, | g A7 | |
| lecz opuszczę gniazdo twe. | d B7 | ||
| Najważniejsze w życiu to niczego nie żałować! | E E7 A A7 | ||
| Nie wiem jak, jedno wiem – | g A7 | ||
| w morzu kocham każdy dzień. | d B7 | ||
| Już do końca swoich dni chcę żeglować! | E A7 d | ||
| 2. | W piekle czterech ścian jak perły moje łzy, | d C | |
| nawlekam wspomnienia z tamtych rejsów, | B7 A7 | ||
| choć miłość nadal trwa, kochanką twą nie ja, | d C | ||
| ty Posejdonem moich grzechów. | B7 A7 | ||
| Gdy żyłam pośród fal, u stóp mych cały świat | d C | ||
| uparty poległ i prawdziwy. | B7 A7 | ||
| Od kiedy ty i ja wypełzliśmy na piach, | d C | ||
| podzielił nas ocean nieszczęśliwy. | B7 A7 d | ||
| Ref. | Nie wiem jak, nie wiem gdzie… | ||
| Lecz opuszczę gniazdo twe… | |||
| 3. | Pogromcą morskich pian ty byłeś, a nie ja, | d C | |
| gdy chciałam przy sobie cię zatrzymać. | B7 A7 | ||
| Dziś czuję się jak wrak, co ostrych dotknął skał. | d C | ||
| W twych oczach moja zguba tkwi i wina. | B7 A7 | ||
| Oceanu moc w gwieździstą, ciepłą noc | d C | ||
| dwie dusze ze sobą połączyła. | B7 A7 | ||
| A dziś już tylko wiatr historie nasze zna, | d C | ||
| na masztach spróchniałych je rozpina. | B7 A7 d | ||
| Ref. | Nie wiem jak, nie wiem gdzie, | ||
| Dziś opuszczę gniazdo twe… | |||
| Ref. | Nie wiem jak, nie wiem gdzie, | ||
| Dziś opuszczam gniazdo twe… |