„Żeglowanie Po Turkusie”
Słowa i muzyka: Marta Kania
| Ref. | Tak się zmniejszył cały świat, | G | |
| odkąd człowiek wsiadł na jacht, | a | ||
| by podziwiać piękne oceany. | D7 G | ||
| Żagiel serca nasze skradł, | G | ||
| wytyczamy nowy szlak | a | ||
| i dlatego w morze wypływamy. | D7 G | ||
| 1. | Dzisiaj z Grecji dłuższy skok, wiatr nas poniósł, aż do Włoch, | e h | |
| zrywać sycylijskie, słodkie pomarańcze. | a D7 G G7 | ||
| Kąpiel w morzu, złoty piach, potem na wulkanu dach, | a e | ||
| by w księżyca blasku z lawą móc zatańczyć. | Fis H7 | ||
| Pływać w nocy, zwiedzać w dzień, szkoda czasu na sen, | e h | ||
| gdy przed dziobem Liparyjskie i Neapol. | a D7 G G7 | ||
| Jeszcze pizzy w ustach smak, na Sardynię kurs czas brać, | a e | ||
| na wybrzeże szmaragdowych cudnych zatok. | Fis H7 | ||
| 2. | Zostaw oliwkowy gaj i słodycze – piekła skraj! | e h | |
| Czas odpocząć od cytrusów i gorąca. | a D7 G G7 | ||
| Na Korsykę jeden krok, zanim świat ogarnie mrok, | a e | ||
| podziwiamy najpiękniejszy zachód słońca! | Fis H7 | ||
| Szybko lecą rejsu dni, a nam już się co noc śni, | e h | ||
| wielka płetwa kaszalota tuż za rufą. | a D7 G G7 | ||
| Gdy kolejny wstaje świt, pokład mieni się od ryb, | a e | ||
| dzień się kończy najsmaczniejszą rybną zupą. | Fis H7 e | ||
| 3. | Przyszedł w nocy dobry wiatr, żagle przystroiły maszt. | e D | |
| Barcelona to flamenco i tapasy! | C H7 | ||
| Na Majorce trzeba zjeść jagnięciny nogi dwie, | a e | ||
| i na wino można wydać trochę kasy. | Fis H7 | ||
| To miał łatwy przelot być, doba minąć miała w mig, | e h | ||
| a tu burza z piorunami – Criste Sante! | a D7 G G7 | ||
| Jednak szczęście, albo cud, że nad ranem, piękny wschód | a e | ||
| już witaliśmy przed portem Alicante. | Fis H7 | ||
| 4. | Nie ma mądrych na to że, gdy na żaglach płynąć chcesz, | e h | |
| wokół cisza i jak lustro gładkie morze, | a D7 G G7 | ||
| lecz złośliwość jeśli czas do Malagi goni nas | a e | ||
| i musimy 200 mil iść na motorze. | Fis H7 | ||
| Chyba ze czterdzieści dni, jacht i ciasna koja w nim, | e h | ||
| dla nas domem były, całym naszym światem. | a D7 G G7 | ||
| W internecie biały śnieg, a tam słońce, palmy cień, | a e | ||
| więc z radością żeglowaliśmy za latem. | Fis H7 | ||
| 5. | Słońca w falach tonie blask, silny prąd w cieśninę pcha, | e h | |
| na Kanary – przez Gibraltar i Maderę! | a D7 G G7 | ||
| Przed orkami wygrał strach, mogły nam zatopić jacht, | a e | ||
| więc ruszyliśmy po prostej na Gomerę! | Fis H7 | ||
| Sześćset dni bujało nas, półwiatr, baksztag cały czas, | e h | ||
| wśród delfinów i z daleka od chaosu… | a D7 G G7 | ||
| Wnet minęło nam pięć dni, chmury przebił lądu szczyt! | a e | ||
| „Jest niedziela!” – krzyknął ktoś – „znów będzie rosół!” | Fis H7 e |